Het avontuur van Daum is een bijzonder verhaal over de creativiteit die, over de decennia heen, het glashuis in een artistiek avontuur heeft gestort met een continue vernieuwing.

Het glashuis Daum werd in 1878 opgericht, en deed mee met de artistieke golf van de ‘École de Nancy’. Het stelde zich open voor alle nieuwe glastechnieken van die tijd, waardoor het snel de pieken van haar creativiteit bereikte naast haar gelijke Emile Gallé. Daum werd al snel erkend als een essentieel onderdeel vain het wonderbaarlijke avontuur van de Art Nouveau. De Wereldtentoonstelling van 1900 verleende Daum de “Grand Prix” en bezorgde internationale naam en faam. Innovatief als altijd, begon  Daum met het ‘bedekken’ van elektrisch licht met glas, in nauwe samenwerking met grote kunstenaars van die tijd zoals Majorelle en Henry Bergé. 

Vanaf het midden van de jaren 20 veranderde de smaak en de houding van de mensen, en haar voortdurende creativiteit stuurde  Daum langzaam weg van de Art Nouveau, om in de richting te gaan van de opkomende Art Deco.  Daum produceerde stukken in deze nieuwe stijl die nog steeds tot de mooiste van de gehele Daum collectie behoren. Zij kennen een rijkdom aan voorstellingen, een grote accuraatheid in het ontwerp, en een ongekende verfijndheid aan materialen. Het glas kreeg een mineraalachtig, “bevroren” en gekristalliseerd uiterlijk. Schuine randen werden op een kubistische manier vormgegeven, en vlakken werden diep in het glas geslepen, een complete breuk met de oude gewoonten. 

Net voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog besloot Daum over te gaan tot de productie van kristal om beter om te kunnen gaan met de creatieve uitdagingen die in het verschiet lagen. In de naoorlogse periode onderzocht Daum de kleinste details van het werken met kristal.  Dit zorgde ervoor dat de kennis, creativiteit en vakbekwaamheid van de glasmeesters tot ongekende hoogte stegen. Dit was de periode van de “vrije vormen” die Daum, innovatief als altijd, initieerde. Het werken in het vuur en het uitrekken en vervormen stelde Daum in staat om het kristal de organische vormen aan te laten nemen die het visitekaartje van het glashuis werden in de jaren 50. 

In 1968 bewees Daum weer haar originaliteit door kristal te gaan bewerken gebruikmakend van de Pâte de Verre techniek. Dit gietproces, gecombineerd met de “lost wax” maltechniek, is exclusief van Daum, en verzekert een subtiel palet van kleuren en een structuur en een precisie van contouren, die onmogelijk te bereiken is met geblazen kristal. Elk stuk dat op deze wijze gemaakt wordt, heeft zijn eigen karakter. Deze krachtige en elegante artistieke techniek bevestigt, meer dan ooit, de creativiteit van Daum.

Daum, één van de grondleggers van de moderne glasproductie in het begin van de 20e eeuw, is nu het derde millennium binnengetreden, waarbij het doorgaat in de lijn van haar verleden: met respect voor haar eigen culturele erfenis, maar met de hedendaagse creativiteit als speerpunt.